Ludzka federacja, zwana Systemem, to zaledwie kropla w morzu jakim jest nasza galaktyka, Droga Mleczna. Poznany świat to śmiesznie mały wycinek Ramienia Oriona, ale wystarczająco duży by dać ludzkości świadomość swego istnienia i możliwości dalszej ekspansji. Pozwala też zrozumieć jak olbrzymi jest kosmos i dla czego nie jesteśmy w nim sami.
Znana człowiekowi przestrzeń kosmiczna odkrywana była przez kolejne wyprawy Conqistadorów, co spowodowało też naturalny podział przestrzeni na sektory i większe lub mniejsze zgrupowania odkrywanych światów. Pierwsze misje nie zapuszczały się zbyt daleko, ale ostatnie z nich, Conqistador 11 i 12, poszerzyły znacznie granice Systemu. Trzeba pamiętać iż ze wzrostem odległości pomiędzy zamieszałymi światami, wzrósł też czas potrzebny by dolecieć z jednego krańca Systemu na drugi. Aktualnie statek, który skoczy z jednego końca Systemu na drugi spędzi w podprzestrzeni blisko rok w zależności od wydajności silników. Oczywiście można wykonać skoki natychmiastowe, o ile stać cię na paliwo.
Za centrum cywilizacyjne uznaje się sektory Starego i Nowego Świata oraz “przylegające” Sektory Zewnętrzne i Pas Marcussa. Sektory Strzelca to rozwijające się pogranicze z prężnymi koloniami które gonią te z sektorów Zewnętrznych i Marcussa. Sektory Ramienia, to świeże światy, niedawno sformatowane i będące w trakcie kolonizacji. To granica ludzkiego panowania oraz najdalej wysunięte światy Systemu przez co nie tak często odwiedzane przez liniowce transportowe.